Wzgardzone prawdy, zapomniane wartości

  1. Kiedy nagość w sztuce kościelnej jest uprawniona, a kiedy niedozwolona?

    Błogosławiony Antoni Nowowiejski: “Nade wszystko jednak liturgia wyklucza w utworach plastyki wszelką nagość zmysłową, cielesną. Chociaż nagość sama w sobie nie jest szkaradą i grzechem, ale że jest w skutek grzechu pierworodnego, jak na początku tego rozdziału powiedzieliśmy, przypomnieniem grzechu, oznaką hańby naszej, źródłem pożądliwości i bodźcem do grzechu, a więc i przedmiotem wstydu dla […]

  2. Za drugim razem Chrystus przyjdzie nie po to by odpuścić grzechy, ale by je osądzić

    Św. Jan Chryzostom: „Są dwie paruzje Jezusa Chrystusa: jedna już się dokonała, druga dopiero się dokona. Wszelako przyczyna oraz cel obu tych przyjść nie są takie same. Po raz pierwszy Chrystus przyszedł nie po to, aby osądzić nasze grzechy, lecz aby je odpuścić. Ale za drugim razem przyjdzie nie po to, aby je odpuścić, lecz […]

  3. O. Michał Chaberek: Mimo, iż Pismo św. nie jest podręcznikiem do historii to opowiada prawdziwą historię

    Jedno z ulubionych sformułowań teologów „zatroskanych” o poprawne rozumienie Biblii jest stwierdzenie, iż Księga Rodzaju nie jest podręcznikiem do historii albo biologii. Ale tego nie twierdzą nawet najbardziej fundamentalistyczni protestanci. Zastanówmy się jednak, jak daleko może nas ta teza zaprowadzić. Czy to, że Pismo Święte nie jest podręcznikiem do historii we współczesnym rozumieniu tego słowa […]

  4. O posłuszeństwie władzy i granicach tego posłuszeństwa

    Katechizm Soboru Trydenckiego: „Bo jeżeli źli są urzędnicy albo przełożeni, nie ich się złości bojemy, ale onej mocy Boskiej, którą w nich być uważamy, tak, iż (co jest rzecz bardzo dziwna) chociażby nam nieprzyjaciółmi byli i na nas się gniewali się, chociażby najmniej litości w nich nie znać było, jednak co słuszna przyczyna nie jest, […]

  5. Pius XI: Kościół abstynencji nie narzuca, ale ją pochwala

    Katolik w trunkach nie widzi trucizny lecz jeden z darów bożych. Winna latorośl została nawet przez Stwórcę upatrzona na przedziwną osłonę tajemnicy Eucharystii. Lecz nadmierne użycie trunków wyskokowych jest trucizną, trucizną dla dobrobytu, trucizną małżeńskiego szczęścia i pokoju domowego, a także aż nazbyt gwałtowną i częstą trucizną dla rozwoju przyszłych pokoleń. Ostrożne i umiarkowane używanie […]

  6. Św. Jan Chryzostom: Wino jest od Boga, pijaństwo od diabła

    Słyszę na przykład, że wielu mówi, gdy takie rzeczy się zdarzają: „Gdyby nie było wina!”. Cóż za głupota! Cóż za szaleństwo! Podczas, gdy inni grzeszą, ty obwiniasz dary Boże? Jakież wielkie obłąkanie? Nie wino to sprawiło, ale niewstrzemięźliwość spożywających je ludzi. Powiedz więc: „Oby nie było pijaństwa, oby nie było rozpasania”. Jeśli zaś powiesz: „Oby […]

  7. Św. Bazyli Wielki: Bóg karze na tym świecie grzeszników, aby ich poprawić

    A kiedy słyszysz: „Czy jest zło w mieście, którego by Pan nie uczynił” (Am 3, 6), zastanów się nad wyrażeniem „zło”. Słowo to pozwala rozumieć, że kara dotyka tych, którzy zgrzeszyli, aby poprawić ich występki. Pismo mówi bowiem: „Dotknąłem cię i trapiłem niedostatkiem”, aby ci czynić dobrze: zanim bowiem niesprawiedliwość bez miary się rozprzestrzeni, wstrzymuje […]

  8. O różnicy pomiędzy kłamstwem a tzw. zastrzeżeniem domyślnym

    Raz jeszcze powiedzmy, że kłamać znaczy rozmyślnie i świadomie mówić nieprawdę, czyli wprowadzać w błąd bliźniego. Na kłamstwo składają się trzy czynniki: nieprawda, świadomość tego, że się mówi nieprawdę oraz zamiar wprowadzenia innych w błąd. Gdzie choć jednego z tych czynników nie ma, tam nie ma i kłamstwa. Z tego widzimy, że jeżeli ktoś opowiada […]

  9. Św. Augustyn: Lepiej umrzeć niż się upić

    „Choćby do tego przyszło, iż ci rzeczono, albo musisz umrzeć, lepiej by ciało twoje trzeźwe z życia wyzute zostało, niżeliby przez pijaństwo dusza śmiertelny raz odebrała”. Cytat za: Ks. Michał Ignacy Wichert, „Nauki Katechizmowe o składzie apostolskim, przykazaniach Boskich i kościelnych, o Modlitwie Pańskiej i Sakramentach na trzy części podzielone”,  Pelpin 1874, s. 312.   

  10. „Przyjaźń czartu pokazuje, kto grzechu – gdy może – nie karze”

    „(…) Mówią, iż je karać każem słowem Bożym, upominaniem i wyklinaniem. A jeśli oni o to nie dbają i z tego się śmieją, to im żadnego karania nie masz. Śmiech z siebie czyni, kto czeladnika słowy karze, na które nic nie dba, i na cudzołożnika abo złodzieja, którego w domu swoim masz, takie penowanie a […]